திகம்பரன் என்ற கட்டுரையில், சாரு நிவேதிதா

பெரியாரை வெறும் கடவுள் மறுப்பாளராக மட்டுமே சுருக்கி விட்டது இந்தச் சூழலின் அவலங்களில் ஒன்று. அவர் முன்வைத்த ஆயிரத்தோரு விஷயங்களில் ஆயிரம் விஷயங்களை விட்டுவிட்டு , கடவுள் மறுப்பு என்ற ஒரே ஒரு விஷயத்தை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு அவரை விமர்சிப்பதோ கொண்டாடுவதோ வெறும் மதியீனமேயாகும். பெரியாரின் கடவுள் மறுப்புக் கட்டுரைகளையும் , பேச்சுக்களையும் வாசித்துப் பார்க்கும் போது அவர் கடவுளை எதிர்த்ததன் காரணம் , கடவுள் கோட்பாட்டின் காரணமாக ஏற்பட்ட ஜாதீய வேறுபாடுகள்தான். அரசனுக்கு ஆலோசனை வழங்க ஒரு ஜாதியும் , மனித மலத்தைச் சுமப்பதற்கு மற்றொரு ஜாதியும் என்ற அவலம் கடவுள் என்ற கோட்பாட்டை முன்வைத்து நடந்ததாலேயே அவர் கடவுளை எதிர்த்தார்.

மற்றபடி பெரியார் சாதி, இனம், மொழி, தேசம், கலாச்சாரம் போன்ற எல்லா அடையாளங்களையும் தாண்டியவர். அதனால்தான் அவர் முப்பதுகளில் ஐரோப்பா சென்ற போது பெர்லினுக்குப் பக்கத்திலுள்ள ஒரு ஊரில் இருந்த நிர்வாண சங்கத்தில் உறுப்பினராகி அவர்களோடு நிர்வாணமாக புகைப்படமும் எடுத்துக் கொண்டார். அந்தப் புகைப்படத்தை அவரது ஐரோப்பியப் பயணம் பற்றிய நூலில் நான் பார்த்திருக்கிறேன். இந்தியாவில் துறவிகளைத் தவிர வேறு எந்த அரசியல்வாதிக்கோ , சிந்தனையாளருக்கோ இந்தத் துணிச்சல் வருமா? இதை அவர் ஒரு கலகமாகச் செய்யவில்லை. மாற்றுக் கலாச்சாரத்தையும் ( Alternate culture), மாற்று வாழ்க்கை முறையையும் அவர் இவ்வாறே ஆதரித்தார்.

இதைத்தான் நான் பெரியாரிடமிருந்து ஸ்வீகரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் , பெரும்பாலான தமிழ் எழுத்தாளர்கள் பாரதியைக் கொண்டாடுவதும் , பெரியாரை முட்டாள் என்று வசை பாடுவதும் இதனால்தான். ஏனென்றால் அவர்களால் தத்தம் குடும்பம் , மொழி , கலாச்சாரம் போன்ற எந்த எல்லைகளையும் தாண்ட முடியவில்லை என்பதே இதற்குக் காரணம்.

 - திகம்பரன் என்ற கட்டுரையில், சாரு நிவேதிதா