பேய் கதை - மூஞ்சுறு

சாந்தி படிக்கும் அதே வகுப்பில்தான் பூந்தியும் படிக்கிறான். அவர்கள் பள்ளிக்கூடம் ஊருக்கு வெளியில் களத்துமேடுப் போகும் வழியில் இருக்கிறது. பஞ்சாயத்துக் கட்டிகொடுத்த பாடாவதிக் கட்டிடம். 

வகுப்பில் பையன்கள் ஒன்பது பேர்தான். பெண்கள் பதினைந்துப் பேர் என்பதால் பூந்திக்குப் பயம். பயம் போவதற்காகச் சாந்தி அந்தப் பயல்களை ஆளுக்கொரு மூஞ்சுறு வளர்க்க யோசனைச் சொன்னாள். அன்றிலிருந்து பயல்கள் ஆளுக்கொரு மூஞ்சுறு வளர்த்தார்கள்.

சாந்தியின் தோழி நாமும் வளர்க்கலாமா என்று கேட்டதற்கு, அவனுங்க வளர்க்கிறது போதும் என்று நக்கலாகச் சொல்லிவிட்டாள். தோழி வற்புறுத்தியபோது “உன்னிடம் உண்மையைச் சொல்கிறேன் கேள். நான் இந்திரலோகத்து அப்சரஸ். இந்திரனுக்கு பிரியமான நர்த்தகி. என்னைச் சுவர்க்கம் செல்லும் பாதையில், நீச்சல் குளத்துடன் கூடிய மாளிகையில் தங்கவைதிருந்தான். ஒருநாள் நான் நீச்சல் உடையில் நின்றபடி சுவர்க்கம் செல்லும் ஆண்களைக் கிண்டல் செய்துகொண்டிருந்தேன். அப்போது அந்தவழியாக வந்த முனிவர் அதைப் பார்த்துவிட்டார். என்னைப் பூலோகத்தில் பிறந்து ‘ஈவ் டீசிங்’ கொடுமையை அனுபவி என்று சபித்து இங்கே அனுப்பிவிட்டார். எனக்கு இந்திரன் தவிர ஒன்பது காதலர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களை மூஞ்சூருகளாக மாற்றி இந்தப் பயல்களைப் பார்த்துக் கொள்ளச் சொல்லிவிட்டேன். எப்படி?” என்றாள்.

“அப்படியானால் நாங்கள் எல்லாம் யார்?” கேட்டாள் தோழி.

“நாமெல்லாம் ஒன்றே. என் தேவஅழகை ஒரே பூலோக பெண் சுமக்க முடியாது என்பதால், என் பல பாகங்களின் ஒரு பங்குதான் நீ, வகுப்பில் இருக்கும் மற்ற பெண்கள் என் மிச்ச பாகங்கள்” என்றாள்

“இந்த ஒன்பது லூசு பசங்க யார்?”

“அதான் தெரியலை. இந்திரனின் கைக்கூலிகளாக இருக்கும். எப்படியோ, மேலோகத்தில் இருக்கும் முனிவரை ஏமாற்றி நாம ஜாலியா இருந்தால் சரி” என்றாள் சாந்தி.

பூந்திக்கு மூஞ்சுறு வளர்க்கத் தொடங்கியதும் கொஞ்சம் தைரியம் வந்தது. அவன் தன் தற்கொலை எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டு ஊருக்குள் இருக்கும் இன்டர்நெட் சென்டருக்குச் சென்றான். “அன்புள்ள முனிவரே, நான் இங்கேயே பாதுகாப்பாக இருப்பேன் என்று இப்போது நம்புகிறேன். நீங்கள் குறிப்பிட்ட அந்த ராட்சசியை உளவு பார்த்து உங்களுக்கு அவ்வப்போது தகவல் சொல்கிறேன். என் பயம் நீங்கிவிட்டது.” என்று டைப் செய்து, araathu@yahoo.com என்ற மெயில் ஐடிக்கு அனுப்பினான்